خوك و زيتون و دنبه خمير مىكنند تا قابل ماليدن بر اندام باشد و اگر روغن زيتون را زيادتر كنند پيه خوك لازم نيست . 17 - داروى ديگر براى سيفليس : جيوه چهل جزء ، مصطكى سى جزء ، كندر بيست جزء ، مردارسنگ و حنا از هركدام پنجاه جزء ، صمغ سرو پنج جزء ، صمغ عربى پانزده جزء . اين داروها را با روغنهائى كه پيش از اين گفتيم خمير مىكنند اما بجاى روغن دنبه روغن مغز زردآلو تلخ به كار مىبرند و براى زخمهاى بدخيم زنگار يا توتياى هندى يا هر دو را اضافه مىكنند . 18 - دواء المدر : اين دارو قاعده‌آور است . جندبيدستر نيم درهم پونه كوهى و نهرى از هركدام يك درهم آنها را با آب عسل مىخورند . 19 - دهن الآس : اين دارو از ريزش مو در بيمارى نار الفارسيه جلو - گيرى مىكند و براى داء الثعلب ( بيمارى ريختن موى بدن ) مفيد است و مو را سياه مىكند . برگ مورد پانزده مثقال ، وسمه سه مثقال آنها را در چهار صد مثقال آب مىجوشانند تا نصف شود سپس آن را صاف كرده بيست مثقال روغن زيتون در آن ريخته مىجوشانند تا فقط روغن باقى بماند آنگاه شش مثقال لادن در آن ريخته و به كار مىبرند . 20 - دهن الآس نوع ديگر : روغن زيتون صد جزء ، برگ و پوست مورد بيست جزء آنها را كوفته و كمى مىجوشانند و صاف مىكنند و نگاه مىدارند و بهنگام نياز آن را نيمه‌گرم در گوش مىچكانند تا درد آن را آرام كند . 21 - دهن الابلج : اين روغن مو را سياه كرده و تقويت مىكند . پوست

--> - اين است كه در ظرفى از چينى يا بلور دارو و جيوه را بهم آميخته با آلتى از چينى يا شيشه آن‌قدر مىسايند تا كاملا با هم مخلوط شوند . مترجم